bekijkhetmaar.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Laatste artikelen

    De Balfour declaratie

    De Balfour declaratie is een officiële verklaring in briefvorm, van Lord Arthur Balfour, de Britse Minister van Buitenlandse zaken, aan Lord Lionel Walter Rothschild. Lord Victor Rothschild was zionistisch leider in Groot-Brittannië.

    In 1922 ratificeerde de Volkenbond het mandaatdocument voor Palestina en nam de letterlijke tekst van de Balfour declaratie over.

    Nederlandse vertaling

    Balfour Declaratie (1917)

    Ministerie van Buitenlandse zaken
    2 november 1917

    Geachte Lord Rothschild,

    Met groot genoegen zend ik u, namens de regering van Zijne Majesteit, de volgende verklaring van sympathie met het Joodse zionistisch streven dat aan het kabinet werd voorgelegd en door het kabinet is goedgekeurd.

    "De regering van Zijne Majesteit staat welwillend tegenover de oprichting in Palestina van een nationaal tehuis (Engels: home) voor het Joodse volk en zal zich naar haar beste mogelijkheden inspanningen getroosten om het bereiken van dat doel te vergemakkelijken, waarbij vanzelfsprekend niets gedaan zal worden dat afbreuk zou kunnen doen aan de maatschappelijke en godsdienstige rechten van de niet-joodse gemeenschappen in Palestina, of aan de rechten en politieke status die joden genieten in welk ander land dan ook."

    Ik ben u erkentelijk wanneer u deze verklaring ter kennis wilt brengen aan de zionistische federatie.

    Met vriendelijke groeten,
    Arthur James Balfour

    Originele Engelstalige tekst

    Balfour Declaration (1917)

    Foreign Office
    November 2nd, 1917

    Dear Lord Rothschild:

    I have much pleasure in conveying to you. on behalf of His Majesty's Government, the following declaration of sympathy with Jewish Zionist aspirations which has been submitted to, and approved by, the Cabinet:

    His Majesty's Government view with favor the establishment in Palestine of a national home for the Jewish people, and will use their best endeavors to facilitate the achievement of this object, it being clearly understood that nothing shall be done which may prejudice the civil and religious rights of existing non-Jewish communities in Palestine, or the rights and political status enjoyed by Jews in any other country.

    I should be grateful if you would bring this declaration to the knowledge of the Zionist Federation.

    Yours,
    Arthur James Balfour

    Lees meer...
    Jeruzalem na het jaar nul
    UTRECHT - Jeruzalem is ruim drieduizend jaar geleden door de Joden gesticht. Jeruzalem ligt in Judea, vernoemd naar één van de twaalf stammen van het volk Israël. De benaming Jood is afkomstig van Judea. In 832 voor het jaar nul werd de eerste Israëlische Tempel in Jeruzalem gebouwd. In 422 voor het jaar nul verwoestte de Arabieren (Babyloniërs) deze Tempel. In 352 voor het jaar nul bouwde het volk Israël de Tweede Tempel op de fundamenten van de Eerste Tempel. In 68 na het jaar nul werd deze Tempel door de Europeanen (Romeinen) verwoest.
    Jeruzalem in het jaar 1898
    Joden stammen af van het volk Israël en de zogenaamde Palestijnen komen uit Arabië. De Filistijnen kwamen overigens uit Europa (Cyprus), maar hun cultuur is volledig verloren gegaan.
    In 136 na het jaar nul liet de Romeinse keizer Hadrianus elke herinnering aan de Joden uitbannen. Jeruzalem werd Aelia Capitolina en het land Israël werd deel van de 'Syria-Palaestina'. Pas in de vierde eeuw kreeg de stad van David de naam Jeruzalem terug, toen gingen er ook weer meer Joden wonen.
    Jeruzalem werd pas in 638 door Kalief Omar veroverd. In die tijd stonden er alleen kerkgebouwen in de stad en ook op de Tempelberg. Omstreeks het jaar 711, 79 jaar na de dood van Mohammed werd de Byzantijnse kerk op het Tempelplein in een moskee veranderd. Na wat kleine verbouwingen noemde men de kerk voortaan de Al-Aksa moskee Gedurende vele eeuwen doelde de naam Palestina niet op een zelfstandig bestuurd land. Het gebied werd in 1516 veroverd door de Osmanen (Turken) en maakte vanaf dat moment deel uit van het Ottomaanse Rijk. Pas in 1920 kwam daarin verandering, nadat de Turken waren verslagen.
    De Britten kregen het Mandaatgebied Palestina (Israël en het huidige Jordanië) toegewezen daar de Volkerenbond. De Britten kregen van de Volkenbond de opdracht om in het Mandaatgebied Palestina een Joods Nationaal Tehuis te doen ontstaan.
    Het Joods Nationaal Tehuis werd pas in 1948 verwezenlijkt. De oude stad Jeruzalem zou, omdat het belangrijk is voor de drie grootste geloven, onder internationaal toezicht komen.
    In 1948 veroverde het Arabische Legioen de oude stad Jeruzalem. Opnieuw werden de overlevende Joden, tijdens de Arabische belegering van Jeruzalem werden honderden Joden vermoord door de moslims, de stad uit gegooid. Nadat de vrouwen en meisjes verkracht waren door de moslims. Jeruzalem werd door Jordanië bezet, de volkerenbond heeft hier nooit iets tegen ondernomen. De stad had voor de moslims alleen een grote symbolische waarde omdat de al-masjid ul-aqsā (kortweg: Al-Aqsamoskee, vertaald: "De verste moskee") in deze stad staat. De al-masjid ul-aqsā was overigens daarvoor de Byzantijnse kerk welke was gebouwd op de resten van de (Eerste- en Tweede) Tempel.
    Tussen 1948 tot 1967 sloegen de moslims elke synagoge, waarvan velen eeuwenoud, die ze in Jeruzalem kon vinden in puin. Geen enkele Jood werd toegelaten tot de Kotel, het laatste deel van de Tempel en daarmee het belangrijkste Joodse religieuze monument.
    Tijdens de Zesdaagse Oorlog werd de oude stad Jeruzalem veroverd en herenigd met het volk Israël. Moslims werden wel toegelaten in Jeruzalem, sterker nog
    Sinds het jaar 136 tot 1967 was het oude deel van Jeruzalem (Aelia Capitolina nog al-Qoeds) een officiële hoofdstad. Dus van geen enkel volk. Het Jodendom beschouwde de stad wel als de hoofdstad van het jodendom.
    Gezien bovenstaande is het niet zo gek dat de Israëliërs liever Oost-Jeruzalem niet afstaan aan de Arabieren. De kans dat zij dan niet meer naar de klaagmuur mogen, is dan namelijk levensgroot. Temeer daar de Palestijnse Autoriteit (PA) heeft aangegeven dat de islam de staatsgodsdienst van een toekomstige Palestijnse staat moet worden.
      Bron:
    • Van Kanaän tot Israël
    Lees meer...   (3 reacties)
    ‘Mandaat voor Palestina’ is het correcte antwoord op de zogenaamde ‘Bezetting’
    Israël wordt nog steeds beschuldigd dat het gebieden zou ‘bezetten’, vooral dan in Samaria, Judea en op de Golanhoogte. Volgens radicale Palestijnen alsmede de meeste Arabische landen in het Midden-Oosten, moet zelfs het grondgebied van heel Israël gezien worden als [door de Joden] ‘bezet’ gebied en moeten [de Joden] verdreven worden uit het Midden-Oosten [slechts 2 Arabische landen hebben tot op heden het bestaansrecht van Israël erkend en voeren min of meer normale diplomatieke betrekkingen namelijk Egypte en Jordanië]. Echter, wat dikwijls door Israëlbashers ‘vergeten’ wordt, is dat het recht van de Joden op het land van Israël gebeiteld staat in verschillende overeenkomsten en verdragen, die volledig in overeenstemming zijn met het internationaal recht.
    Lang voordat de zionistische beweging concrete vorm begon te krijgen, was een van de eersten die zijn goedkeuring uitdrukte aan de terugkeer van de Joden naar Palestina, John Adams, de tweede president van de Verenigde Staten, die in een brief aan legermajoor Mordechai Manuel Noach (1785-1851), de eerste Amerikaanse zionist, in 1819 [!] als volgt uitdrukte:
      “Ik wil de Joden weer in Judea als een onafhankelijke natie; zoals ik denk dat de meeste verlichte mannen met wie ik heb deelgenomen aan de verbetering van de filosofie der tijden; dat eens zij een onafhankelijke overheid hebben hersteld en niet langer worden vervolgd, zij op korte tijd een weg zullen vinden om hun aspiraties en bijzonderheden van hun aard uit te drukken. Ik wens dat uw volk kan worden toegelaten tot alle privileges van de burgers in elk deel van de wereld. Dit land (Amerika) heeft veel gedaan, ik wens dat het meer kan doen en alle bekrompen ideeën over in religie, overheid en handel teniet zal doen.”
    De Amerikaanse President Woodrow Wilson (de 21ste president, 1913-1921) was de oprichter van de Volkenbond en werd hiervoor in 1919 met de Nobelprijs voor de Vrede onderscheiden. Zijn pogingen om de VS te laten toetreden tot de Volkenbond stuitten op weerstand in de Amerikaanse Senaat. President Wilson was de eerste Amerikaanse president die het moderne zionisme steunde alsook en in het bijzonder de pogingen van Groot-Brittannië om een Nationaal Joods Tehuis in Palestina op te richten (de tekst van de Balfour Verklaring werd eerst ter goedkeuring voorgelegd aan Wilson nog vooraleer deze officieel werd bekendgemaakt).
    President Wilson drukte zijn rotsvast geloof in een gebeurlijke cratie van de Joodse staat op 31 augustus 1918 als volgt uit: “I welcome an opportunity to express the satisfaction I have felt in the progress of the Zionist movement in the United States, and in the allied countries, since the declaration of Mr. Balfour”. En op 3 maart 1919 herhaalde hij zijn standpunt: “I am persuaded that the Allied nations, with the fullest concurrence of our own government and people, are agreed that in Palestine shall be laid the foundation of a Jewish Commonwealth”.
    De mandaten voor Mesopotamië, Syrië en Palestina werden toegekend door het Hooggerechtshof van de Volkenbond op haar vergadering in San Remo van 25 april 1920. De onderhandelingen tussen Groot-Brittannië en de Verenigde Staten met betrekking tot het mandaat Palestina werden met succes afgerond in mei 1922 en goedgekeurd door de Raad van de Volkenbond in juli 1922. De mandaten voor Palestina en Syrië kwamen gelijktijdig in werking op 29 september 1922. In dit document, erkende de Liga van Naties (de Volkerenbond) de “historische band van het Joodse volk met Palestina” en de “basisgronden voor reconstructie van hun nationale thuis in dat land.”
    Ook president Herbert Hoover zal zijn aspiraties voor een Nationaal Joods Tehuis op 29 oktober 1932 herhalen:
      “On the occasion of your celebration of the 15th Anniversary of the Balfour Declaration, which received the unanimous approval of both Houses of Congress by the adoption of the Lodge-Fish Resolution in 1922, I wish to express the hope that the ideal of the establishment of the National Jewish Home in Palestine, as embodied in that Declaration, will continue to prosper for the good of all the people inhabiting the Holy Land”.
    Het historische document ‘Mandaat voor Palestina’ werd onlangs door Eli Hertz ter sprake gebracht op de bijeenkomst van de Board of Governors van de Amerikaanse Vereniging van Joodse Advocaten en Juristen op 3 december 2009 j.l.:
      Beste Vrienden,

      Heeft u zich ooit afgevraagd waarom tijdens de periode tussen 1917 en 1947 honderdduizenden Joden vanuit de hele wereld op een zekere ochtend ontwaakten en besloten om hun huizen te verlaten en naar Palestina te trekken? De meerderheid van hen deden dit omdat ze hadden gehoord van een toekomstig Nationaal Tehuis voor het Joodse volk dat werd opgericht in Palestina, op basis van het door de Volkerenbond [de directe voorloper van de Verenigde Naties] goedgekeurde ‘Mandaat voor Palestina’. Dit historisch document legde het Joodse wettelijke recht vast om zich te vestigen ergens in het westen van Palestina, meer bepaald het gebied tussen de Jordaan en de Middellandse Zee, een recht dat ongewijzigd blijft volgens het internationale recht.
      Het “Mandaat voor Palestina” was geen naïeve visie die zomaar omarmd werd door de internationale gemeenschap. Eenenvijftig landen – de volledige Volkenbond – hebben op 24 juli 1922 unaniem verklaard:
      • "Overwegende dat erkenning is gegeven aan de historische band van het Joodse volk met Palestina en als basisgronden voor de reconstructie van hun nationaal thuis in dat land.”
        [Orig.: “Whereas recognition has been given to the historical connection of the Jewish people with Palestine and to the grounds for reconstituting their national home in that country."]
      Amerikaanse steun voor een Joods Nationaal Tehuis:
      Op 30 juni 1922, stemden de beide kamers van het Congres van de Verenigde Staten unaniem voor de gezamenlijke resolutie (de Lodge Fish Resolutie [Joint Congressional Resolution (360)]) met de “vestiging in Palestina van een nationaal tehuis voor het Joodse volk,” de bevestiging van het onherroepelijke recht van de Joden zich te vestigen in het gebied van Palestina ergens tussen de Jordaanrivier en de Middellandse Zee:

      “Bij voorkeur de vestiging in Palestina van een nationaal tehuis voor het Joodse volk. Dat de Verenigde Staten van Amerika de voorkeur hechten aan de oprichting van een Joods Nationaal Tehuis in Palestina, waarbij duidelijk moet begrepen worden dat niets zal gedaan worden dat afbreuk doet aan de burgerlijke en religieuze rechten van christelijke en alle andere niet-Joodse gemeenschappen in Palestina, en dat de heilige plaatsen en religieuze gebouwen en locaties in Palestina afdoende moeten worden beschermd”
      . [orig.: "That the United States of America favors the establishment in Palestine of a national home for the Jewish people, it being clearly understood that nothing shall be done which should prejudice the civil and religious rights of Christian and all other non-Jewish communities in Palestine, and that the holy places and religious buildings and sites in Palestine shall be adequately protected."]

      Op 21 september 1922 ondertekende President Warren G. Harding de Lodge-Fish Resolution, die de Balfour Verklaring bekrachtigde en de oprichting van een Joods thuisland in Palestina. De regering van de Verenigde Staten (toen geen lid van de Volkenbond) stelde dat haar deelname aan de Eerste Wereldoorlog en haar bijdrage aan de nederlaag van Duitsland en de nederlaag van haar bondgenoten, de Verenigde Staten het recht had gegeven om te worden geraadpleegd over de voorwaarden van het "Mandaat voor Palestina." President Warren G. Harding drukte zijn steun voor een Joods thuisland in palestina op 1 juni 1921 als volgt uit: "It is impossible for one who has studied at all the service of the Hebrew people to avoid the faith that they will one day be restored to their historic national home and there enter on a new and yet greater phase of their contribution to the advance of humanity."
      De uitkomst van dit verzoek was een “Overeenkomst [The Anglo American Treaty of 1924] tussen de Verenigde Staten van Amerika en het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot de rechten van de twee regeringen en hun onderdanen in Palestina”, een verstandhouding die beheerd werd door het internationaal recht. Het verdrag bevatte de volledige tekst van het "Mandaat voor Palestina." met inbegrip van de introductie en werd afgesloten en ondertekend door hun respectieve gevolmachtigden in Londen op 3 december 1924; geratificeerd op advies van de Senaat op 20 februari 1925; geratificeerd door president Calvin Coolidge op 2 maart 1925; geratificeerd door Groot-Brittannië op 18 maart 1925; bekrachtigingen uitgewisseld te Londen op 3 december 1925; en afgekondigd op 5 december 1925.
      Met de ratificatie van het verdrag, erkende de Verenigde Staten van Amerika formeel de voorwaarden van het 'Mandaat voor Palestina' en de historische band van het Joodse volk met Palestina en de basisgrond voor de reconstructie van hun nationaal thuis in dat land. Elke poging om het recht van het Joodse volk naar Palestina te ontkennen – Eretz-Israël – en om hen de toegang en de controle te weigeren in het gebied dat het Joodse volk werd toegewezen door de Volkenbond is een onaanvaardbare schending van het internationaal recht en de Supremacy Clause (artikel VI , paragraaf 2 van de Grondwet van de Verenigde Staten), die dicteert dat Verdragen “zullen primeren boven de wetten van dat land," [".. shall be the supreme Law of the Land"].
      Wij moeten collectief en individueel alles doen wat we kunnen om het Joodse volk en de staat Israël te ondersteunen. Er is geen belangrijker moment meer dan vandaag en ik denk dat dit lichaam de capaciteit heeft om te helpen de mantra van “bezetting” te verslaan door aan te dringen dat het land van Israël aan het Joodse volk werd gegeven als vanuit het recht en in overeenstemming met het bestaande internationale recht. Met de meeste hoogachting,
      Eli E. Hertz, 3 december 2009
    Eli Hertz is de directeur van Myths and Facts en Andrea Levin is de uitvoerende directeur van het Committee for Accuracy in Middle East Reporting in America (CAMERA)
    Lees meer...   (1 reactie)
    Hoezo "Wij hebben Israël erkend"

    RAM ALLAH - Volgens Mahmoud Abbas, die namens 'alle Palestijnen' spreekt, zou de PNA "Israël al lang geleden erkend hebben en is het niet nodig ook nog eens een Joodse staat te erkennen". Hij gaat hiermee in op de tegen voorwaarde van Banyamin Netanyahu, de premier van Israël, om de Joodse staat te erkennen om te besluiten nog eens een bouwstop af te kondigen. Dit keer zou het om een bouwstop van drie maanden gaan. De vorige bouwstop van 10 maanden hebben er echter niet toe geleid dat Abbas serieus over vrede wilde praten.
    Nu blijkt dat de staat Israël niet in de schoolboeken van de 'Palestijnse kinderen' in de PNA gebieden voor komt. De gehele Joodse staat is omschreven als 'Palestina'.
    Het Palestinian Media Watch (PMW) heeft een lange lijst van kaarten samengesteld die in PNA schoolboeken, instituties en door de regering worden gebruikt.
    Men laat consequent een wereld zonder Israël zien.
    Het is zeer verbazingwekkend dat zovelen dat absoluut niet zien als indicatie dat de PNA Israël erkent en niet wíl erkennen. Een mondelinge erkenning die Abbas dan ook deed is slechts om taktische redenen is gedaan, iets dat men overigens zelf openlijk heeft toegegeven. De leugen is overigens in verlengde met de islamitische denkwijze: “Liegen is niet altijd slecht, we mogen ervan uitgaan dat in bepaalde omstandigheden een leugen vertellen voordeliger en beter is voor het algemene welzijn van de islam dan de waarheid. Daarom zegt de Profeet [Mohammed]: "Wie [door leugens] het goede beoogt is geen vals persoon.”
      Bron:
    • http://www.palwatch.org/pages/allmaps.aspx?doc_id=3744
    • www.pmw.org.il
    • “The spirit of Islam” blz 247 (boek van Afif A. Tabbarah)
    Lees meer...
    Tsjechische Isaf-soldaten geschorst om nazi-symbolen
    KABOEL - Drie Tsjechische soldaten van het International Security Assistance Force (Isaf) zijn geschorst omdat ze nazi-symbolen op hun helmen hebben gezet. Dat heeft het Tsjechische ministerie van defensie maandag gezegd.
    Het Isaf is een stationering van militaire NAVO-eenheden in Afghanistan.
    Martin Bartak, viceminister-president en minister van Defensie van Tsjechië, noemde het onaanvaardbaar dat de twee soldaten SS-symbolen op hun helmen droegen in de tijd dat zij deel uitmaakten van het provinciaal reconstructieteam in Logar, in het oosten van Afganistan. De twee zijn samen met hun directe bevelhebber geschorst en de zaak wordt verder onderzocht, aldus het ministerie.
      Bron:
    • Novum
    • AP
    Lees meer...

    Nieuwe anti-Semitische Handboek: Joden zijn bijna altijd verantwoordelijk voor de oorlog

    TEL AVIV - Een nieuwe studieboek binnengebracht in een Sydney, Australië, schrijft dat "veel moderne conflict in de wereld voortkomen veroorzaakt worden door het Joodse volk." De auteur Christopher Hartney van de Universiteit van Sydney, ook schreef dat polygamie "algemeen beoefend word in de Joodse staat."
    Deze bewering klopt niet, al eeuwen geleden hebben de Joodse rabbijnen polygamie verboden. De enige bevolkingsgroep waar de Israëlische regering een uitzondering voor heeft gemaakt zijn de Bedoeïenen. Zij hebben toestemming van de Israëlische overheid omdat polygamie valt onder vrijheid van religie bij de bedoeïenen.
    Polygamie, een echtelijke verbintenis van één mens met meerdere partners tegelijk, wordt in de meeste hedendaagse culturen niet toegestaan. De Islam laat polygynie (ook wel 'veelwijverij' of 'harem' genoemd, één man met meerdere vrouwen), op grond van de Koran toe. Overigens is de variant hierop polyandrie (één vrouw met meerdere mannen) er niet toegestaan. In delen van de Islamitische wereld veelwijverij een teken van welvaart.
    Hartney had ook in het boek geschreven dat Pascha niets anders was dan een vakantie waarin de Joden zich uitsluitend bezig houden met het slachten van lammeren, die bij de Tempel worden geofferd en het smeren van bloed op het kozijn rond de voordeur. Deze rituelen werden in de tijd van de Torah uitgevoerd maar worden sinds de Diasporah niet meer beoefend. Sinds de Romeinen Jeruzalem en de Tweede Tempel, zo'n twee duizend jaar geleden, hebben verwoest is er nooit meer een nieuwe Tempel gebouwd.
    Een groep Joodse studenten uit Sydney lazen het school boek van Hartney en dienden een aanklacht in bij instanties.
    Joodse leiders in Sydney hebben hun vrees uitgesproken dat het boek, dat reeds is verspreid onder 5.000 studenten, tot brandstof voor het anti-Semitisme zullen dienen.
    Cambridge University Press, de uitgever van het boek, zei ondanks het aandringen van de Joodse Raad van Afgevaardigden om de boeken terug te halen, dat het de bezwaren zal overwegen en eventueel in een volgende uitgave zou rectificeren.
    "Het is verontrustend dat een boek, dat veel gebruikt wordt in scholen in heel New South Wales, zulke leugens en tot haat aanzettende teksten bevat. Een schoolboek dat bol staat van laster tegen een bevolkingsgroep," zegt Vic Alhadeff, chef van de Raad van Afgevaardigden.

      Bron:
    • Jewish Telegraphic Agency
    • Israel National News
    • Sydney Morning Herald
    Lees meer...
    De Protocollen van de Wijzen van Zion
    “De Protocollen van de wijzen van Zion” is de koran, of Communistisch Manifest, van iedere Jodenhater. Een Egyptische productiebedrijf maakte er vijf jaar geleden een feuilleton van. Om de 100ste verjaardag van de verschijning van “De protocollen van de wijzen van Zion” te vieren, werden 41 afleveringen gedraaid van een soap met titel: “Een ruiter zonder paard.” De held ontmaskert in een bloedstollend verhaal de Joodse samenzwering om de wereld in zijn geheel en Palestina in het bijzonder te onderwerpen.
    17 Arabische satellietzenders hebben deze serie uitgezonden die in heel de islamitische wereld als een schoolvoorbeeld van intelligente en waarheidsgetrouwe fictie werd geroemd en tientallen miljoenen kijkers had. Uiteraard hebben al die TV-makers met de diepzinnige inzichten die de islam nu eenmaal ambtshalve verleent, die protocollen tot de laatste letter ontleed. Dat is meer dan ik ooit gekund heb want vergeleken met de protocollen is “Das Kapital” een detectiveverhaal dat je in één nacht uitleest. Gelukkig moet een tekst niet leesbaar zijn en liefst zelfs onbegrijpelijk. Een paar predikers verspreiden dan wel het goede woord en tientallen miljoenen knuffels geloven hen dan onvoorwaardelijk zonder dat ze zelf een inspanning moeten doen.
    De instigator van “De protocollen van de wijzen van Zion” is een Russische… Jood, Jakob Brafman. Hij publiceert in 1867 “Het boek van Kahal” en argumenteert dat er een “geheime talmoedische republiek” bestaat die overal in keizerlijk Rusland de Joden controleert en verhindert dat ze ook goede Russen zijn. De Russische overheid is einde 19de, begin 20ste eeuw nooit te beroerd om een geslaagde pogrom te organiseren tegen Joden, maar ook tegen andere minderheden. Joden zijn, wegens die discriminatie maar ook gezien hun intellectuele traditie, zeer oververtegenwoordigd in de revolutionaire bewegingen die de keizerlijke autocratie willen omverwerpen. In 1903 verzamelt een agent van de Okrana, de Russische geheime dienst, in Parijs een serie teksten die hij “de protocollen enz.” doopt, voor zover dat woord past.
    Deze Matvei Golowinsky, na 1917 uiteraard een overtuigd communist, verzamelt her en der een reeks bronnen die dikwijls niets met de Joden te maken hebben, maar die hij dan maar wat bijwerkt. Een belangrijke bron is bijv. een oude politieke satire “Dialoog in de hel tussen Montesqieu en Machiavelli”; in de werkelijkheid een aanval op Napoleon III. En in een paar gruwelromans over Joden die bij elkaar komen op het kerkhof van Praag vindt hij ook nog inspiratie. Maar met wat passen en lassen worden alle bijeengeharkte teksten het bewijs van een Joodse wereldsamenzwering. Die wil de christelijke monarchieën in Europa ondermijnen, de democratie invoeren en tevens het goud als internationaal betalingsmiddel ondermijnen. De Joden promoten daarom pornografie en prostitutie, algemeen stemrecht, progressieve belastingen, chaos en oorlog, en met wat geluk zijn ze dan over 100 jaar de absolute baas. De toestand in 2006 is daarom ook één van de absolute bewijzen voor de meeste islamieten dat die protocollen absoluut authentiek zijn.
    De falsificatie is in Rusland zeer vlug een groot succes, want men kan ze ook gebruiken tegen niet-joden die eisen dat Nicolaas II zijn dictatuur wat mildert. Men ontdekt een kopie van de teksten in de nalatenschap van Alexandra, de vrouw van de laatste keizer. De “protocollen” worden in allerlei variaties en gedaantes uitgegeven en verschijnen in 1920 voor het eerst in het Engels. Bekend is de recensie die de Times schrijft: “Hebben we niet met iedere vezel van ons lichaam de Pax Germanica vermeden om nu in de handen te vallen van de Pax Judaica?” Maar de Times is ook de eerste om nauwelijks een jaar later te bewijzen dat de teksten een vervalsing zijn.
    In de VS sponsort de autobouwer Henry Ford de verkoop van 500.000 exemplaren tezamen met nog wat antisemitische teksten, tot hij in 1927 zijn excuses aanbiedt. In eigen land is Joris Lannoo, stichter van de gelijknamige uitgeverij die tegenwoordig toch zo graag boeken over de fijnzinnige familie van Laken publiceert, bijzonder geïnteresseerd. Lannoo publiceert wel een virulent anti-joods boekje in 1934, maar gezien de toestand in Duitsland vermoedt hij dat zijn katholieke geestesgenoten misschien iets minder enthousiast zouden zijn over een Nederlandstalige versie van de “protocollen.” Hij wacht dus tot 1941 met de publicatie, want dan is hij zeker dat de overheid dat meesterwerk wel apprecieert.
    De bekendste adept is natuurlijk Adolf Hitler die zich in zijn boek bijzonder boos maakt dat de Frankfurter Allgemeine durft twijfelen aan de echtheid van de doxumenten. Historici hebben zich lang afgevraagd waar zijn primitieve haat vandaan kwam. In “Mein Kampf” refereert de latere Leider naar de verarmde en vervuilde Ost-Juden op wie hij in Wenen botste. Maar Hitler had veel te danken aan een Jood die hem hielp te overleven in zijn periode van zwarte armoede. En hij was de Joodse arts zeer dankbaar die zijn doodzieke moeder bijstond. We weten ook dat Hitlers grootste troost muziek was, en dat niet de pompeuze Wagner maar Franz Lehar en vele Joodse operettecomponisten als Kalman, Fall enz. zijn voorkeur genoten (Lehars Joodse vrouw werd bij haar arrestatie onmiddellijk vrijgelaten na een persoonlijke telefoon van Himmler).
    Daarom denken de meeste historici tegenwoordig dat de weinig geschoolde Hitler zoals de honderden miljoenen dommekrachten in de huidige islamitische wereld liever in de prietpraat van de ‘protocollen’ geloofde. Samenzweringstheorieën zijn natuurlijk altijd geliefder en geloofwaardiger, want dan kan men de eigen verantwoordelijkheid ontwijken en moet men zich het hoofd niet breken over ingewikkelde economische of demografische oorzaken.
    Vandaag de dag zijn “de protocollen van de wijzen van Zion” nog altijd een bestseller in heel de islamitische wereld; al moet men dat “bestseller” een beetje relativeren, want zoals de vroegere NRC-correspondenten Harm Botje en Joris Luyendijk ontdekten is lezen in de islamwereld iets dat men alleen in allerhoogste nood doet. Dat neemt niet weg dat de meeste Arabische regimes ijverig allerlei uitgaven subsidiëren. Syrië en Saoedi-Arabië zijn fier over die prestaties. En Iran presteerde het om in 2005 op de Frankfurter Buchmesse nog trots een gloednieuwe uitgave te presenteren. En natuurlijk circuleren er ook in eigen land wel her en der de nodige exemplaren. Geen enkele universiteitssocioloog heeft hier de moed om onze beminde multiculturelen eens aan de tand te voelen over die “protocollen,” zoals men ook in tegenstelling tot Nederland geen hier woonachtige Turk durft aanspreken over zijn/haar mening over de Turkse genocide op de Armeniërs: slecht voor de academische loopbaan.
    Ik herinner me nog dat oud-collega Mohammed el Khaldi ter gelegenheid van de 1ste golfoorlog woedend de protocollen het ultieme bewijs van de Joodse wereldoverheersing noemde. En dat was dan iemand die als jong student uit Marokko gevlucht was, hier al 20 jaar woonde en bij de Jongsocialisten had geijverd. De permanente racistische incidenten waar Joodse kinderen nu al 20 jaar het slachtoffer van zijn en waar de medialeugenaars nog maar een paar jaar over reppen, bewijzen dat de Joodse wereldoverheersing nog altijd een punt van geloof is bij vele islamieten in dit land.
    Lees meer...
    Koning van Lichtenstein: Wij hielpen Joden dankzij bankgeheim
    LIECHTENSTEIN - De Centrale Raad van de Joden in Duitsland heeft uitlatingen van de koning Hans Adam, vorst van Liechtenstein over, de redding van de Joden voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog scherp bekritiseerd. Vorst Hans Adam had in een Liechtensteinse krant gezegd dat Zwitserland en zijn land dankzij het bankgeheim velen, vooral Joden, in de Tweede Wereldoorlog het leven hebben gered.
    "Duitsland moet naar zichzelf kijken en aan zijn eigen verleden denken," bepleitte de Liegtensteinse koning. Duitsland heeft de laatste tijd diverse keren afgegeven op het bergstaatje als toevluchtsoord voor belastingontduikers
    Volgens Adam konden Joodse families zich, met het geld dat zij bij banken in Zwitserland en Liechtenstein hadden ondergebracht, vrijkopen. Dankzij Zwitserland en Liegtenstein konden de rijke Joden zich redden, redeneerde de vorst.
    De algemeen secretaris van de raad, Stephan Kramer, noemde de uitlatingen van Hans Adam maandag "een bespotting” van de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en de overlevenden. Daarbij weet Adam de suggestie te wekken dat de rijke Joden niet om zijn gekomen en versterkt de complottheorieën.
    In "De Boogeyman" schrijft Peter Stuivenberg dat in 1947 een briefwisseling tussen de Amerikaanse vrijmetselaar Albert Pike en de Italiaanse politicus en filosoof Giuseppe Mazzini was ontdekt. De briefwisseling zou rond 1870 hebben plaats gevonden. Hierin werden toen al de drie wereldoorlogen besproken. De Eerste Wereldoorlog zou bedoeld zijn om in Rusland de tsaar van de troon te stoten en het communisme te vestigen. De Tweede Wereldoorlog zou bedoeld zijn het zionisme te versterken opdat een Israëlische natie kon ontstaan. Tijdens de Derde Wereldoorlog zou het zionisme en de islamitische wereld tegen elkaar strijden, terwijl de rest van de wereld bij dit conflict betrokken raakt. Uit de chaos moet dan een Nieuwe Wereld Orde herrijzen. Het is altijd makkelijk om iets te beschrijven nadat het gebeurt is op een manier alsof het voor die tijd al op papier gestaan zou hebben. Dat is wat je noemt voorspellingen achteraf schrijven.
    "Het doet de feiten uit de geschiedenis geen recht, als Liechtenstein zich opwerpt als barmhartige helper van de Joden. Zijne doorluchtige hoogheid kan beter met pensioen gaan,” zei Kramer. Hans Adam vierde in februari zijn 64e verjaardag.
     
      Bron:
    • Der Speigel
    • De Boogeyman (boek)
    Lees meer...   (3 reacties)
    Koninklijke zegels gevonden in Umm Tuba
    Koninklijke zegels gevonden in Umm Tuba
    TEL AVIV - Bij opgravingen in Israël zijn koninklijke zegels uit de tijd van de bijbelse koning Hizkia gevonden. De Israel Antiquities Authority heeft dat eerder deze week bekendgemaakt.
    De vondst werd gedaan bij Umm Tuba, een dorp iets ten zuiden van Jeruzalem. Hizkia was van ongeveer 715 v. Chr. tot zijn dood in 687 v. Chr. koning van Juda. De koninklijke zegels werden door archeologen aangetroffen op handvatten van kruiken die destijds gebruikt werden om olie of wijn in te bewaren.
    Behalve kruiken met koninklijke zegels troffen de archeologen ook zegels aan van twee hoge officieren genaamd Ahimelekh ben Amadyahu en Yehokhil ben Shahar.

    Bron: http://www.antiquities.org.il/about_eng.asp?Modul_id=14 
    Lees meer...   (12 reacties)
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl